Garage opruimen

| | 0 Reacties

Dit weekend hebben we de garage opgeruimd. Dat wilden we al een hele tijd en we hebben het lang voor ons uitgeschoven. Zaterdagochtend stonden we in de garage en moest het er maar eens van komen. En vijf minuten na het besluit stond ik met een hamer, beitel, schroefmachine en een schroevendraaier de boel te slopen.

De voornaamste reden om in de garage aan de gang te gaan was het wandje wat midden in de garage stond. Dat maakte de beschikbare ruimte erg onpraktisch. Door het wandje konden we veel spullen en de fietsen net niet goed kwijt en moesten we er langs wurmen om bij de garagedeuren te komen.

De vorige eigenaar had dit wandje in de garage gemaakt. Ook had hij voorzetwandjes tegen de helft van de buitenmuur gemaakt met tempex piepschuim isolatie er tussen. Ook een klein deel van het plafond was betimmerd en voorzien van isolatie. Wat het plan was weet ik niet, maar een deel van de garage betimmeren en van isolatie voorzien heeft in mijn ogen weinig nut. Om kou buiten te houden moet je alle muren en het hele plafond van isolatie voorzien. Dan moet je ook nog iets met de garagedeuren doen waar grote kieren in zitten waar dus veel kou door komt. Het gordijntje dat er hing om de kou buiten te houden hebben we direct weg gehaald toen we hier kwamen wonen. Een garage voor een kwart betimmeren heeft weinig nut. Ik heb geen behoefte om het karwei af te maken, want we gebruiken het als opslagruimte en niet als bijkeuken. Ook in de toekomst hebben we geen plannen om dit te veranderen. En dus moest alles er uit. Ik was toch bezig en dan moet het in een keer direct goed. Met het slopen ben ik een aantal uren zoet geweest. Ik wist van te voren dat het er niet zomaar uit ging, want ik had al eerder bouwsels van de vorige eigenaar gesloopt. Vastzetten van materialen ging met grote schroeven, veel lijm, pur en spijkers in verschillende combinaties.

Na korte tijd gebeurde het onvermijdelijke al. Ik werd duizelig. Ik zat er natuurlijk niet op te wachten, maar ik wist dat het er aan zat te komen, want dat gaat altijd zo. Op halve kracht lukte het om toch voorzichtig en rustig door te werken. Achteraf had ik beter een paar uur kunnen stoppen en gaan rusten, maar ik zat in een flow en wilde het af hebben. Gelukkig had ik hulp van mijn oudste zoon, Wouter (6). Met de schroefmachine, die ik op Vaderdag had gekregen, had hij een aantal schroeven uitgedraaid. En een aantal dolgedraaid. Maar met een beetje geweld gingen de platen, planken en balken gelukkig ook wel los. Toen de eerste plaat van de wand af kwam ontdekte Wouter het piepschuim tempex isolatie. De tempex platen werden door Wouter verzameld. En daar heeft hij met de schroefmachine lekker een tijdje in zitten boren. En stukken afgebroken en nog eens, in steeds kleinere stukken. Uiteindelijk lag de hele garagevloer bezaaid met bolletjes piepschuim, wat statisch wordt en overal aan plakt. Dat krijg je als je een jongen een paar uur zijn gang laat gaan. Hij had er lol in en daar gaat het om. Nadat we al het sloopmateriaal buiten hadden gezet konden moesten we maar even samen vegen. Toen ging ik wel even rusten en hebben we aan het begin van de avond de aanhanger gehaald, waar ik één vijfde deel eigenaar van ben. Het sloopafval kon daar mooi even in liggen tot we naar de stort kunnen.

Zondag gingen we dan echt opruimen. Dat was het plan. Na een klein uurtje lag ik op de bank met twee paracetamol achter de kiezen. Hoofdpijn. Paracetamol hielp niet. Al snel werd ik misselijk van de hoofdpijn. Ik kon de rest van de dag niet veel meer dan een beetje op de bank hangen en wat lezen of tv kijken. De jongens wilden voetbal kijken, maar gingen dat bij een vriendje doen. En toen kwam ik zappend de Formule 1 tegen en daar ben ik blijven hangen. Het is al even geleden dat ik een Formule 1 race zag, ik denk wel een jaar of vijftien. Het was een spannende race, maar ik denk niet dat ik in de toekomst elke race ga zien, maar misschien toch een paar. Ondertussen had Eva de garage goed opgeruimd en waren er een aantal spullen die op marktplaats konden, maar het meeste was onverkoopbaar en kon naar de stort. Bij alles hebben we ons afgevraagd wanneer we het voor het laatst gebruikt hebben en of we het weer gaan gebruiken. Bij veel spullen was het antwoord dat we het de afgelopen jaren niet hebben gebruikt en het niet nodig hebben. Het is niet zo dat we zomaar dingen kopen en het vervolgens weg gooien. De spullen zijn in de loop der jaren verzameld. Sommige dingen hebben we zelfs meer dan 10 jaar geleden gekocht. De garage is vooral een verzamelplek van spullen wat we ooit nog wel eens nodig zouden kunnen hebben.

Het ziet er veel beter uit, nu de overbodige zooi uit de garage is gehaald en het is nu veel praktischer in te delen door het slopen van het wandje. Het is niet echt minimalistisch. Ik vraag me ook af of dat met jonge kinderen echt te doen is, maar we hebben ons best gedaan en wij zijn blij met het resultaat.

Vandaag zijn we naar de stort geweest om de zooi weg te brengen. In 20 minuten hadden we het klusje geklaard en met 220 kilo minder gewicht reden we weer naar huis. Doordat ik vandaag weer zwaar hoofdpijn heb, was ik vergeten een foto te maken van de aanhanger met al het afval. Daarom hierboven een foto van een lege aanhanger bij gebrek aan beter... :-) Ik moet mezelf aanleren dat ik wat meer foto's maak.

Tags: Dagboek Minimaliseren Ons huis

Deel deze blogpost

Vorige

Volgende

Reacties

Laat als eerste een reactie achter! Reacties zijn altijd welkom.

Laat een reactie achter Ja, leuk! Altijd welkom!

Velden met een * zijn verplicht.

*

*

* Wordt nooit openbaar gemaakt